A) ลักษณะการนอนหลับ
เวลานอนเหมาะสม
ชั่วโมงนอนเพียงพอ
การนอนต่อเนื่อง
หลับลึก
สารสื่อประสาทคืออะไร?
สารสื่อสัญญาณเคมีของสมอง
สารสื่อประสาทปล่อยจากเซลล์ประสาทเพื่อถ่ายทอดสัญญาณข้ามไซแนปส์
การส่งสัญญาณรวดเร็ว
การสื่อสารเฉพาะที่ / ผ่านไซแนปส์
การกำกับสมองและระบบประสาท
อิทธิพลต่ออารมณ์ ความตื่นตัว การรู้คิด และการเคลื่อนไหว
ตัวอย่าง
เซโรโทนิน
โดพามีน
GABA
กลูตาเมต
นอร์อะดรีนาลีน
ฮอร์โมนคืออะไร?
สัญญาณเคมีทั่วร่างกาย
ฮอร์โมนปล่อยจากต่อมไร้ท่อและเนื้อเยื่อเข้าสู่กระแสเลือด เพื่อกำกับจังหวะชีวภาพ ความเครียด การเติบโต และพลังงาน
การส่งสัญญาณช้ากว่าแต่กว้างกว่า
การสื่อสารระดับระบบ / ทั่วร่างกาย
การกำกับต่อมไร้ท่อและเมแทบอลิซึม
อิทธิพลต่อจังหวะชีวภาพ ความเครียด การเจริญเติบโต และสมดุลพลังงาน
ตัวอย่าง
เมลาโทนิน
คอร์ติซอล
โกรทฮอร์โมน
อินซูลิน
เลปติน และเกรลิน
ต่างกันและทำงานร่วมกันอย่างไร?
เส้นทางต่างกัน การกำกับประสานกัน
| สารสื่อ | ลักษณะ | ฮอร์โมน |
|---|---|---|
| แหล่งกำเนิด:เซลล์ประสาท |  แหล่งกำเนิด | แหล่งกำเนิด:ต่อมไร้ท่อและเนื้อเยื่อ |
| วิถีปกติ:ไซแนปส์ |  วิถีปกติ | วิถีปกติ:กระแสเลือด |
| ลักษณะเวลาและพื้นที่:มักเร็วและเฉพาะที่ |  ลักษณะเวลาและพื้นที่ | ลักษณะเวลาและพื้นที่:มักกว้างกว่าและออกฤทธิ์นานกว่า |
| บทบาทหลัก:การสื่อสารประสาทอย่างรวดเร็ว |  บทบาทหลัก | บทบาทหลัก:การประสานและปรับตัวทั่วร่างกาย |
สารสื่อการนอนหลับมีผลต่อสัญญาณอย่างไร
การนอนหลับสนับสนุนสมดุลสารสื่อประสาทและฮอร์โมน
B) การเปลี่ยนแปลงของสารสื่อประสาท
การสนับสนุน GABA
วงจรเซโรโทนิน–เมลาโทนิน
ความตื่นตัวจากกลูตาเมต / นอร์อิพิเนฟรินที่สมดุล
การฟื้นฟูสมองและการประมวลผลความทรงจำ
การกำกับที่ประสานกัน
C) การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน
จังหวะเมลาโทนิน
การซ่อมแซมยามค่ำคืนด้วยโกรทฮอร์โมน
ความสอดคล้องของจังหวะคอร์ติซอล
ความไวต่ออินซูลิน
สมดุลเลปติน / เกรลิน
การออกกำลังกายมีผลต่อสัญญาณอย่างไร
การออกกำลังกายสนับสนุนสมดุลสารสื่อประสาทและฮอร์โมน
A) ลักษณะการออกกำลังกาย
การเคลื่อนไหวเป็นประจำ
ความหนักที่เหมาะสม
การฟื้นตัว
การฝึกต่อเนื่อง
B) การเปลี่ยนแปลงของสารสื่อประสาท
แรงจูงใจ / รางวัลจากโดปามีน
การสนับสนุนอารมณ์ด้วยเซโรโทนิน
ความพร้อมจากนอร์อิพิเนฟริน
การส่งสัญญาณสมอง–ร่างกายที่ดีขึ้น
การกำกับที่ประสานกันC) การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน
การระดมคอร์ติซอลเฉียบพลันพร้อมการฟื้นตัวแบบปรับตัว
ความไวต่ออินซูลิน
การสนับสนุนโกรทฮอร์โมน
การสื่อสารของไมโอไคน์
การกำกับความอยากอาหาร–ความอิ่ม
ความสำคัญต่อสุขภาพและชีวิต
สมดุลการส่งสัญญาณกำหนดการทำงานทั่วร่างกาย
คุณภาพการนอนหลับและการฟื้นตัว
การทำงานด้านการรู้คิดและความทรงจำ
สุขภาพเมแทบอลิซึมและหัวใจ–เมแทบอลิซึม
สมดุลภูมิคุ้มกัน
ความมีชีวิตชีวาและสมรรถนะทางร่างกาย
การสูงวัยอย่างสุขภาพดีและความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัว
ผลต่อสุขภาวะกายและใจของมนุษย์
การทำงานในชีวิตประจำวัน ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัว และคุณภาพชีวิต
สมดุลทางจิตใจและอารมณ์
ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวจากความเครียด
พลังงานและความอ่อนล้าที่ลดลง
สมาธิและประสิทธิภาพในชีวิตประจำวัน
คุณภาพชีวิต
การทำหน้าที่ทางสังคมและแรงจูงใจ
วงจรประจำวัน
การส่งสัญญาณเปลี่ยนแปลงตลอดวันอย่างไร
การกระตุ้นในยามเช้า
คอร์ติซอลตอนเช้าช่วยตื่น
สมรรถนะในเวลากลางวัน
โดพามีนและนอร์อะดรีนาลีนสนับสนุนกิจกรรมกลางวัน
ช่วงออกกำลังกาย
การออกกำลังส่งสัญญาณการปรับตัว
การผ่อนคลายในยามเย็น
ตอนเย็นลดการตื่นตัวและเพิ่มบทบาทพาราซิมพาเทติก
กลางคืน
ตอนกลางคืนเมลาโทนิน GABA และโกรทฮอร์โมนร่วมสนับสนุนการนอนและฟื้นตัว
