เอ็กซ์โพโซมภายนอก
การสัมผัสปัจจัยสิ่งแวดล้อม
โลกภายนอกกับการตอบสนองทางชีวภาพภายในร่างกาย
ทุกวันร่างกายของเรารับสัญญาณจากสภาพแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นอากาศที่หายใจ กลิ่นที่รับรู้ อาหารที่บริโภค หรือสารต่าง ๆ ที่สัมผัสกับผิวหนัง
การแสดงออกของยีน กระบวนการเมแทบอลิซึม การควบคุมฮอร์โมน ตลอดจนระบบประสาทและภูมิคุ้มกัน ล้วนตอบสนองต่อสัญญาณเหล่านี้ การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่สัมผัสจากภายนอกกับการตอบสนองทางชีวภาพภายในร่างกาย เมื่อสะสมตามกาลเวลา อาจส่งผลต่อผิวหนัง อารมณ์ และสุขภาวะโดยรวม
นี่คือเหตุผลที่ Arotec ให้ความสำคัญกับวิทยาศาสตร์เอ็กซ์โพโซม
เรามุ่งทำความเข้าใจว่าการสัมผัสปัจจัยต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันเปลี่ยนเป็นการตอบสนองทางชีวภาพได้อย่างไร และสำรวจแนวทางประยุกต์ใช้องค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เพื่อลดผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์และส่งเสริมสุขภาพระยะยาว
บูรณาการปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายใน และพลวัตของการสัมผัส เพื่อทำความเข้าใจการก่อรูปของสุขภาพมนุษย์
การสัมผัสปัจจัยสิ่งแวดล้อม
วิถีชีวิตและปัจจัยเฉพาะบุคคล
การเปลี่ยนแปลงของการสัมผัสเมื่อเวลาผ่านไป
รูปแบบการสัมผัสเฉพาะของแต่ละคนในช่วงเวลาและสถานที่ต่าง ๆ
ภายนอก(สิ่งแวดล้อม)
ภายใน(เฉพาะบุคคล)
พลวัตของการสัมผัส(ด้านเวลา)
เอ็กซ์โพโซมระดับบุคคล
สู่กรอบอ้างอิงเชิงปริมาณสำหรับศึกษาผลกระทบทางชีวภาพจากเอ็กซ์โพโซม
Arotec มุ่งทำความเข้าใจว่าการสัมผัสปัจจัยภายนอกและภาวะสรีรวิทยาภายในร่างกายมีปฏิสัมพันธ์กันอย่างไร จนส่งผลต่อสุขภาพและการทำงานของระบบต่าง ๆ ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งแวดล้อม วิถีชีวิต การตอบสนองทางชีวภาพ และสถานะสุขภาพมีความซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เราจึงพัฒนากระบวนการวิจัยและแนวทางแก้ปัญหาบนพื้นฐานวิทยาศาสตร์ เพื่อสำรวจเส้นทางและกลไกการกำกับควบคุมเหล่านี้
เพื่อวางกรอบการประเมินอย่างเป็นระบบ Arotec กำลังพัฒนาดัชนี Exposome Biological Impact Index (EBII) ซึ่งบูรณาการภาระจากการสัมผัส ความไวทางชีวภาพของบุคคล ความยืดหยุ่นทางชีวภาพ และมิติของเวลา โดยใช้แบบจำลองทางวิทยาศาสตร์และอัลกอริทึม เพื่อสร้างดัชนีอ้างอิงสำหรับการวิจัยเชิงปริมาณเกี่ยวกับผลกระทบทางชีวภาพสัมพัทธ์ที่อาจเกิดจากเอ็กซ์โพโซมตามช่วงเวลา
ดัชนีอ้างอิง
เชิงปริมาณ
การสัมผัสปัจจัยสิ่งแวดล้อม
ปัจจัยจากภายนอกร่างกายที่ไม่ใช่พันธุกรรม
อากาศ รังสีอัลตราไวโอเลต เสียง สภาพภูมิอากาศ
สารมลพิษ โลหะ สารกำจัดศัตรูพืช
เชื้อก่อโรค สารก่อภูมิแพ้ กลุ่มจุลชีพ
ชีวิตในเมือง สถานที่ทำงาน สภาพแวดล้อมภายในอาคาร
ไมโครพลาสติก น้ำ สารปนเปื้อนในอาหาร
วิถีชีวิตและปัจจัยเฉพาะบุคคล
ครอบคลุมทั้งปัจจัยที่เกิดจากภายในร่างกายและปัจจัยที่สามารถปรับเปลี่ยนได้
อาหารและโภชนาการ กิจกรรมทางกาย การนอนหลับ ความเครียดทางจิตใจ
การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์ การใช้ยา และปฏิสัมพันธ์ทางสังคม
ปัจจัยแต่กำเนิด พันธุกรรมและอีพิเจเนติกส์ การทำงานของภูมิคุ้มกัน การอักเสบ
ภาวะเครียดออกซิเดชัน เมแทบอลิซึม ภาวะต่อมไร้ท่อ จุลชีพในลำไส้ และการทำงานของระบบประสาทต่อมไร้ท่อ
มิติที่สาม
ของวิทยาศาสตร์เอ็กซ์โพโซม
ลักษณะด้านเวลาของการสัมผัสเป็นประเด็นสำคัญที่มีการศึกษามาอย่างต่อเนื่อง ภายใต้กรอบการวิจัยของ Arotec Dr. Yen ผู้ก่อตั้งองค์กร ได้กำหนดให้ “พลวัตของการสัมผัส” เป็นมิติหลักที่สามอย่างชัดเจน ควบคู่กับเอ็กซ์โพโซมภายนอกและภายใน เพื่อเน้นความสำคัญของเวลาในการประเมินผลกระทบทางชีวภาพ
กรอบแนวคิดนี้มุ่งอธิบายและวัดเชิงปริมาณทั้งระดับความเข้มข้น ระยะเวลาการสัมผัส ความถี่ ช่วงเวลาที่มีความสำคัญ ปฏิสัมพันธ์จากการสัมผัสหลายปัจจัยร่วมกัน และผลสะสมตลอดช่วงชีวิต
หกองค์ประกอบของการสัมผัสที่เปลี่ยนแปลงตามเวลา
สัมผัสมากเพียงใด
ปริมาณที่ได้รับและความเข้มข้น
สัมผัสนานเท่าใด
ความยาวนานของการสัมผัส
เกิดขึ้นบ่อยเพียงใด
จำนวนครั้งต่อหน่วยเวลา
เกิดขึ้นเมื่อใด
ช่วงเวลาในแต่ละวัน สัปดาห์ ฤดูกาล และช่วงวัย
สัมผัสปัจจัยใดพร้อมกัน
การสัมผัสร่วมกันและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย
สะสมตลอดชีวิตเท่าใด
ปริมาณสะสมที่พิจารณาตามเวลา
ผลกระทบต่อสุขภาพอาจค่อย ๆ เกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป และการเปลี่ยนแปลงของสุขภาพเองก็อาจมีผลย้อนกลับไปยังรูปแบบการสัมผัสและการตอบสนองทางชีวภาพในอนาคต
การสัมผัสภายนอก ปัจจัยภายใน และพลวัตตามเวลาที่สะสมร่วมกัน
การอักเสบ ภาวะเครียดออกซิเดชัน และการเปลี่ยนแปลงของระบบประสาทต่อมไร้ท่อและเมแทบอลิซึม
ความสามารถในการฟื้นตัวลดลง กระบวนการซ่อมแซมบกพร่อง ภาวะธำรงดุลเสียสมดุล และสมรรถภาพของระบบต่าง ๆ ลดลง
ผลที่เกิดขึ้นต่อร่างกาย จิตใจ และสุขภาวะระยะยาว
การสัมผัสสะสมการตอบสนองทางชีวภาพการเปลี่ยนแปลงวิถีการสูงวัยการเปลี่ยนแปลงของสุขภาพ
ปฏิกิริยาต่อเนื่องตั้งแต่ปัจจัยต้นทางไปจนถึงผลลัพธ์ปลายทางในหลายระดับชีวภาพ
ปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายใน และพลวัตการสัมผัส
กายภาพ เคมี ชีวภาพ สังคม และวิถีชีวิต
การสูดดม การรับประทาน และการดูดซึมผ่านผิวหนังหรือเยื่อบุ
มีผลต่อขนาดรับสัมผัสที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพ
ภาวะเครียดออกซิเดชัน การอักเสบ
ความผิดปกติของระบบต่อมไร้ท่อ ภูมิคุ้มกัน และเมแทบอลิซึม
ความเสียหายของ DNA และการเปลี่ยนแปลงทางอีพิเจเนติกส์
ความเครียดและความเสียหายของเซลล์
ความผิดปกติของเนื้อเยื่อ ผลต่อระบบอวัยวะ
การเปลี่ยนแปลงวิถีการสูงวัย
ผลเฉียบพลัน ปัญหาสุขภาพเรื้อรัง
ผลต่อพัฒนาการและระบบสืบพันธุ์
สุขภาวะที่ลดลง
อายุขัยที่มีสุขภาพดีลดลง
ผลกระทบทางชีวภาพจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับภาระการสัมผัสเพียงอย่างเดียว แต่ยังสัมพันธ์กับความไวของแต่ละบุคคลและความสามารถในการปรับตัวของร่างกาย
กรอบการประมาณผลกระทบทางชีวภาพจากปฏิสัมพันธ์ขององค์ประกอบทั้งสี่มิติ
กายภาพ · เคมี · ชีวภาพ
สังคม · วิถีชีวิต · ประสาทสัมผัส
การสัมผัสมากขึ้น E สูงขึ้น
พันธุกรรม · อีพิเจเนติกส์ · อายุ
สุขภาพพื้นฐาน · โรคที่มีอยู่
ความไวต่อผลกระทบมากขึ้น S สูงขึ้น
การซ่อมแซม · ภูมิคุ้มกัน · การกำจัดสารพิษ
ความยืดหยุ่นของเมแทบอลิซึม · การฟื้นตัว
ความสามารถในการปกป้อง
ความสามารถในการปรับตัวและฟื้นตัวมากขึ้น R สูงขึ้น
ระยะเวลา · ความถี่ · จังหวะเวลา
ภาระสะสม · ช่วงวัยของชีวิต
ระยะเวลาสัมผัสนานขึ้น T สูงขึ้น
ε คือค่าคงที่ขนาดเล็กที่เพิ่มเข้าไปเพื่อรักษาเสถียรภาพเชิงตัวเลข
สมการนี้เป็นเพียงแบบจำลองประมาณค่าเชิงแนวคิดเบื้องต้น ความสัมพันธ์ทางชีวภาพจริงอาจมีความไม่เป็นเชิงเส้น พลวัตตามเวลา และวงจรป้อนกลับหลายรูปแบบ
ทำความเข้าใจผลกระทบทางชีวภาพในหลายระดับผ่าน EBII
ผลกระทบทางชีวภาพที่ประมาณได้สูงกว่า
ผลกระทบทางชีวภาพที่ประมาณได้ต่ำกว่า
ความเสียหายของ DNA ภาวะเครียดออกซิเดชัน และการเปลี่ยนแปลงทางอีพิเจเนติกส์
การอักเสบ ภาวะชราภาพของเซลล์ และความบกพร่องของการส่งสัญญาณ
ความผิดปกติของการทำงานของเนื้อเยื่อและผลกระทบต่อหลายระบบ
ความสามารถในการปรับตัว ฟื้นตัว และตอบสนองต่อความท้าทายลดลง
การเปลี่ยนแปลงด้านอายุขัยที่มีสุขภาพดี สุขภาวะ การทำงานของร่างกาย และคุณภาพชีวิต